Vandaag ben ik 50 geworden en ik kijk terug op een heel leuke dag. Ik werd al wakker met aan aantal leuke berichtjes zoals 'opstaan knappe 50-er' en daarmee wist ik al letterlijk hoe laat het was!
Vandaag had ik plannen om direct naar Mechelen te rijden voor een overleg met mijn collega Mieke, we hadden een redactieraad gepland voor ons nieuw personeelsblad.
Enkele collega's hadden er vrijdag op aangedrongen dat ik eerst een ommetje zou maken via Wijgmaal, het klonk verdacht maar er wachtte me een heel leuke verrassing!
Op mijn bureau stond een groot verkeersbord met de cijfers 50, je kon er niet naast kijken, ...kaarsjes, kaartjes en een grote groene curverbak volledig in de huisstijl van Landelijke Kinderopvang.
Pas 's avonds toen ik alles nog eens nalas besefte ik wat een mooie; leuke en ontroerende attenties erin zaten. Er is druk geknutseld: een poësie vol leuke teksten, prentjes, verwijzingen naar alles wat me boeit, een knip en plakselboek, kleine attenties..Het deed me echt deugd, het leek plots alsof ik een stukje afscheid nam van Landelijke Kinderopvang. Wat helemaal nog niet mijn bedoeling is!
50 jaar... als ik in de spiegel kijk ben ik best nog tevreden, wij vrouwen zijn vaak nogal negatief maar ik heb dit wel allemaal leren relativeren op die 50 jaar. Laatst zag ik op tv een interview van een vrouw met borstkanker, ze zei dat ze blij is met elke dag die ze nog krijgt. Ik moet vaak aan die zin denken als het wat tegenzit.
Na mijn leuke dag met Mieke sprak ik af met Bruno en Caro op een terras in Bekkevoort voor een lekker etentje.
's Avonds nog een leuke babbel met mama aan de telefoon en met Hans aan de chat (hij zit voor 4 maanden in Kosovo).