meubels en sushi-bar

Aangezien het hier onmogelijk blijkt een gemeubeld huis te vinden zouden we via de makelaar de meubels kunnen huren, probleem is dat hij er momenteel geen in voorraad heeft. Lyn stelt voor dat we samen in de namiddag op verkenning gaan en een heel lijst opmaken van spullen die we nodig hebben. Kim is ook terug van de partij en het het wordt een superlange tocht van VIER uur in een megagrote meubelzaak. Ik die anders veel plezier beleef aan een namiddag IKEA-en, ervaar dit als een moeilijke opdracht. Ook de stijl van meubelen is anders en sluit niet echt aan bij mijn verwachtingen. De slaapkamer die ik wel zie zitten (foto 1), blijkt dan nog op de koop net verkocht.Je vindt hier vooral kamers zoals op foto 2.
Er zijn ook verschillende maten, de queen en de king-size.

FOTO 1


FOTO 2


In de meubelzaak wordt je permanent aangesproken door verkopers die je willen helpen, er is gratis koffie en 'chocolat cookies' voorzien.

Kim probeert telkens advies te geven, maar het is niet makkelijk om meubels te kiezen voor een huis waarvan we zelfs niet zeker zijn dat het ons zal toegewezen worden.
Kin en Lyn wachten telkens geduldig af hoewel ze aan mij geen gemakkelijke klant hebben en er hier veel dingen die ik niet graag zie.
Verschillende keren vraag ik me af waarom ze zo geduldig heel hun zaterdagnamiddag aan ons opofferen. Dit is natuurlijk hun job, maar ik vind het vreemd dat Kim ons reeds drie dagen vergezeld.

Na nog een kort bezoek aan een matrassenwinkel, vragen Kim en Lyn of we even meegaan naar een supermarkt want ze hebben nog enkele spullen nodig voor het weekend.
Blijkt achteraf dat ze gezien de hoge temperaturen niet veel gaan kopen omdat ze nog andere plannen in petto hebben en hun inkopen niet zo lang in de auto kunnen blijven. Ze vinden het gewoon leuk ons een aantal dingen te tonen die totaal nieuw zijn voor ons en telkens weer onze verbazing opwekken. In deze winkel kan je niks per stuk kopen, je moet er telkens een stuk of 5 van nemen of je zit met grote verpakkingen. We zien dus megagrote pizzadozen, cornflacespakken, super-sized zalm, één beafstuk goed voor 6 personen..
Mensen kijken verbaasd om als ik enkele foto's neem van Bruno met die supergrote verpakkingen, voor hen is dit alledaags.





Lyn en Kim stelden nadien voor om samen een hapje te gaan eten en nodigden ons uit in een sushi-bar waar we Japans gingen eten.

Als Koreaanse voelde Kim zich in dit Oosters eethuisje in haar nopjes en we kregen een voortreffelijk schouwspel, voor onze tafel maakte de kok met heel wat vertoon onze lekkere maaltijd klaar.
Lyn zei ons dat Kim en hijzelf zich onmiddellijk vertrouwd voelden met ons en hopen dat we goede vrienden kunnen worden tijdens de volgende drie jaren.