
De reis van Michelle met North-Westairlines is heel goed verlopen. De lange tussenstop in Detroit werd verzacht door een lekkere Starbucks-koffie en wat shoppen. Bruno ging haar ophalen op de luchthaven in Norfolk, hij werkte wat langer door, het hoofdkwartier ligt maar een kwartier rijden van de luchthaven. Zij wordt onze eerste logée, morgen rijden we naar Washington. Tom zit thuis in spanning te wachten omdat hij zijn resultaat van de KMS verwacht en ook omdat het militaire vluchtschema reeds is veranderd. Dank Jake voor je rit naar Melsbroek!
De reis naar Washington was al een avontuur op zich.

Druk verkeer, mooie huizen langs het water, werken veel werken aan een brug...en een IKEA!
Ik heb een zwak voor IKEA-spullen en er moet nog heel wat 'gedecoreerd' worden in huis. Michelle en ik hollen met ons boodschappenlijstje door de winkel. Er rest ons weinig tijd om echt alles in detail te bekijken. We sturen Bruno naar het cafetaria om een vertrouwd IKEA-koffietje te drinken. Per toeval komt hij me tegen in de gangen met een volgeladen kar en maakt me erop attent dat we niet met een truck rijden, tot net ook Michelle met kar 2 en kar 3 aan de kassa verschijnt. We moeten één grote doos met een lamp laten staan, want Tom zijn bagage moet ook nog thuis raken.
Met een volgestouwde jeep rijden we richting Andrews, de militaire luchthaven van Washington. Tomt belt onderweg dat hij reeds veilig geland is en dat de vlucht heel vlot verlopen is. Hij had onderweg leuk gezelschap van Raquel en haar tweelingdochtertjes. Raquel is een Spaanse en woont ook in Virginia-Beach.
Heel blij kon ik Tom na een maand nog eens een goede knuffel geven.

We werden op de luchthaven opgevangen door een chauffeur van de ambassade. Een sympatieke kerel die Bruno nog kent van in Saive en Martine, een collega waarbij we mogen overnachten. Martine heeft drie kinderen tussen 15 en 21 jaar, ze woont net buiten de stad en heeft ruimte genoeg om ons twee gastenkamers aan te bieden. Tijdens de rit naar haar huis verwittigt ze ons dat we enkele 'kasten' van huizen gaan voorbijrijden, type Southfork van Dallas.
Tom en Michelle vóór het huis van Martine.

2 opmerkingen:
Hoi Patricia
Blijkbaar heeft onze chellie al veel gezien op een paar dagen.
Ik ben ben echt blij voor Tom zijn resultaat.The Kids zullen nu echt kunnen genieten van de states.
nogmaals bedankt voor de kans die je aan Chellie hebt geboden
Sorry, ik wilde niet anoniem zijn
De papa van chellie
Een reactie posten