muffins

Voor het eerst kreeg ik zin om zelf zin om te bakken. Ik probeerde een recept van muffins uit, in Amerika vooral gegeten als ontbijt, maar ook goed voor een schoollunch of een namiddagsnack. Het recept vond ik op een kooksite, het is een vrij lichte versie want ze gebruiken geen boter maar wel yoghurt en je verstopt een lepelvol (zelfgemaakte)confituur in het midden van de gebakjes..

Je kan het deeg oneindig varieren en het is een makkelijk en snel recept. Je kan er ook nootjes, stukjes chocolade, appeltjes instoppen. Ik bracht een gebakdoos mee van thuis maar ze was snel leeg, het wordt hier vast een absolute favoriet.

In de muffinpan kan je ook papieren cupcake vormpjes gebruiken als geen geknoei wil met invetten.

Ook het deeg vraagt weinig bewerking, alles goed mengen, geen mixer nodig, enkel je eigen spierkracht, mengkom, houten lepel en een metalen klopper. Ook het afmeten van de ingredienten kan heel eenvoudig, geen keukenweegschaal maar op zijn amerikaans met ‘cups’, een cup komt overeen met een bekerinhoud van 250 ml.

Ingredienten (voor 12 muffins)

potje favoriete confituur
1 1/2 cup bloem
1/2 cup tarwebloem of volkorenmeel
1/2 cup suiker
2 koffielepels bakpoeder
1 koffielepel baking soda (= bicarbonaat)
1/2 koffielepel zout
1 cup magere ongezoete yoghurt (of gewoon melk)
1/4 cup plantaardige olie
1 ei
1 koffielepel vanille extract (of zakje vanillesuiker)

Bereidingswijze

Oven voorverwarmen op 200 graden Celsius. Muffinpan invetten ofwel bekleden met papieren cupcake vormpjes. De jam eens goed omroeren.

In een mengkom, de twee soorten bloem, suiker, bakpoeder, bicarbonaat en zout goed mengen. Daarbij voeg je het ei, de olie, yoghurt en vanille extract en alles zeer goed omroeren tot een glad beslag.

Vul de vormpjes halfweg met het deeg en maak in het midden kuiltjes, daarin schep je een goeie koffielepel jam en daarna bedek je die met de rest van het deeg.
Volgens de site moeten ze 20 min bakken, ondanks het feit dat ik hier een krachtige oven heb, heb ik toch een 35 minuten geduld moeten uitoefenen.

nb Caroline, ik maakte ook al 'cornbread'...

jetski

Weer een ervaring rijker! Mark gaf ons een adres waar je kan gaan jetskiën. Hans verjaart begin september en hij kreeg een uurtje jetski cadeau van ons. Spannend, na wat zoekwerk vonden we langs het strand het verhuurkantoor.
Ik had de indruk dat we de enige huurders waren vandaag, ik had eerder een toeristische pleisterplek verwacht maar je kwam er terecht op een rustig strand met slechts 3 vissende vrouwen en een paar tieners die ook hun vislijn hadden uitgeworpen.
De zee was vrij onrustig wat Hans en Mary natuurlijk leuk vonden, er moet toch wat spanning inzitten als je voor het eerst op zo'n jetski kruipt. Die mannen haalden dan een groot geel gevaarte uit de garage, ik had dit veel kleiner verwacht. Met een quad brachten ze de jetski tot aan de Oceaan, enkele richtlijnen en vroem weg waren ze het grote sop in. Ze waren snel uit mijn gezichtsveld verdwenen en ik hoorde enkel nog het geschater van Mary die eerst achterop zat.
Al snel wou Mary ook eens aan het stuur.
Een half uurtje later kwam Hans in volle snelheid aangevlogen en kwam me vragen of ik ook zin had in een ritje. Waarom niet? Ik ook die reddingsvest aan en na wat gestuntel klom ik op het gevaarte. Leuk zeg, dit moeten we nog doen!

dockside

Hans en Mary trokken vandaag naar het strand, het resultaat zie je aan de rode neusjes en wangen. Bruno moest vandaag werken (want dat moet hier natuurlijk ook gebeuren...)



's Avonds trokken we naar een visrestaurant, waar we al eerder met de Belgen het afscheid van Mark en Hilde vierden. Maandag is het daar kreeftdag, Mary verkoos een portie lekkere mosseltjes.



Hans kon het niet laten om na de maaltijd de kreeft te recycleren en een ander leven toe te kennen...

slechts 26 graden

Ik weet dat je in België enkel kan dromen van zo'n temperaturen, zeker na het rotweer die jullie deze zomer gehad hebben. Gisteren en vandaag kondigen de weerberichten slechts een 26 graden in de schaduw aan. Het blijft echter broeierig warm en ik moet 's morgens rond 8u gaan lopen want anders is het echt onverantwoord. Enkele dagen geleden zag ik nog dat mijn thermometer die in de zon hangt tot meer dan 45 graden ging, op 1.5 maand verblijf hebben we nog maar twee keer regen gehad overdag! Eergisteren was 's avonds een stevig onweer met hevige regenval en enorme bliksems.
Ik zag op de Belgische televisie beelden van een ondergelopen Ohio, maar wees gerust we zitten hier nu veilig op een droge plek in de zon.
Ik stuur wat warmte naar het druilerige België.

racen op Langley Raceway

Hans droomde er blijkbaar reeds lang van om eens naar een race te gaan van gewone auto's en trucks, geen formule 1 zoals je in Zolder kan gaan bekijken maar Chevrolets, Dodges en Ford. Ik twijfelde eraan om mee te gaan, het is niet echt mijn ding maar ik moet toegeven dat het een leuke namiddag en avond werd. Na wat speurwerk van Hans op internet bleek dat op een half uur rijden van ons huis een groot circuit is die blijkbaar nogal bekend is in Virginia 'The Langley Raceway'. Vanaf 13u is de racebaan open, eerst worden een aantal testritten gereden, de opwarming zeg maar. De echte wedstijden worden pas rond 19u gestart. Een collega van Bruno woont hier al drie jaar en kijkt regelmatig naar de wedstrijden, maar het kwam er nooit van om een wedstrijd bij te wonen, hij besloot mee op stap te gaan. Blijkbaar worden alle evenementen omgevormd tot echte feesten 'fun for the whole family'. Daar waar we op de baseball alle bevolkingsgroepen zagen, heb ik hier geen zwarten gezien, wel veel 'rednecks'! Wat zijn rednecks? Vanwege hun slopende werk op het land en het resultaat dat dit opleverde, werden de arme blanken in het Zuiden van de Verenigde Staten vaak bijeengeveegd onder de noemer rednecks. Zij gaan gaan tijdens het weekend car races. Oorspronkelijk was het een zuidelijk fenomeen dat via de televisie ook elders steeds meer aanhangers krijgt. De auto is in het Amerikaanse Zuiden heiliger dan de koe in India en stock car racing is er de religie. Zo'n dertig- maal per jaar razen in reclame verpakte rijders en auto's over de banen, meestal in zuidelijke plaatsjes zoals Darlington in South Carolina. Uiterlijk lijken de auto's nog wel op het snelle model dat een autohandelaar in voorraad - in stock - zou kunnen hebben. Daarmee houdt de overeenkomst echter op, want deze wagens zijn gebouwd om urenlang linksom te rijden met snelheden van twee- tot driehonderd kilometer per uur. De brede banden die daarbij verschroeid worden, behoren tot de meest begeerde trofeeën voor de racefans. De fans komen voor de snelheid, het geraas van de motoren, de spanning en de hele sfeer die errond hangt.Dit is oorspronkelijk de sport van de redneck. Net vóór de start van de race was er een kleine optocht van sponsors, 'weldoeners' die liefdadigheidsprogramma's steunen en een delegatie van de scouts (de waardige opvolgers van de Amerikaanse helden, sprak de commentator...)en 2 mascottes in de klederdracht uit de Amerikaanse Burgeroorlog. Ik vroeg me af wat de betekenis was van de aanwezigheid van dit laatste gezelschap. Blijkt dat bij de rednecks steeds naast de Amerikaanse vlag ook de vlag van de Confederatie waait, de vlag van de staten die zich tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog probeerden af te scheiden. Voor de zwarte bevolking is de vlag het beledigende symbool van slavernij, maar voor de blanke zuiderling vertegenwoordigt zij regionale trots, onafhankelijkheid van de federale overheid . Op het terrein stonden naast de stilaan vertrouwde hamburger- en hotdogtenten kramen met petjes, T-shirts, tassen, modelauto's en sporttasjes in de kleuren van hun favoriete coureur. De plaatselijke 'schonen' maakten zich op om met hun rollerscates een 'tour d'honneur' te maken op de piste. De aanwezige heren dronken Budweiser-bier. Uit de geluidsinstallaties klinkt countrymuziek. Ook aan de kinderen wordt natuurlijk gedacht, er is animatie en spel voor hen voorzien, clowns zorgen voor grime. Misschien beantwoorden deze mensen qua levenswijze en opvattingen niet helemaal aan het het christelijk imago toch zijn ze gelovig en starten de wedstrijd met God te loven en te danken voor het aangename weer, de aanwezigheid van 'the family's' en willen God vragen de piloten te zegen en een behouden koers te rijden. Net vóór de wagens het circuit betreden en de motoren starten staat iedereen recht en wordt het Amerikaans volkslied gezongen. Ook de baseballwedstrijd werd op deze manier gestart.Alle kinderen kennen de tekst al van buiten, mannen nemen hun pet af en houden hun rechthand op de borst.Ze sluiten het lied af met een enthousiast handgeklap. The American National Hymn.
Car racing is tegenwoordig wekelijks live te volgen op de nationale televisiestations. Waar het vroeger vooral een sport was voor arme boeren is de populariteit sinds de jaren tachtig ook enorm gegroeid onder de gegoede burgerij en ook in andere regio's van het land.
Ook de toiletdeuren werden in de stijl van het circuit geverfd. Om jullie wat in de sfeer te brengen

eendjes

Vlakbij het huis -op weg naar het zwembad- ligt een grote vijver waarop steeds een groot aantal eendjes zitten. Als je voorbijstapt springen ze allemaal uit het water en rennen in turbosnelheid naar je toe. Hans en Mary waren net vertrokken voor een wandeling maar stonden een vijf minuten later al terug in de keuken. Ze kwamen brood halen en kregen even later veel aandacht van een 20- tal uitgehongerde eendjes.

The Beach Boys

We hebben deze avond (gratis) tickets voor 'The Beach Boys', ze treden op aan de Little Creek Naval, het strand op de militaire basis. Het zijn 'oude rakkers' en we zijn nu niet bepaald gek op hun muziek, maar het heeft wel iets die oude hits van de jaren 60 en het is een prachtige locatie van zo'n optreden. Hans en Mary hebben beslist om ook mee te gaan, we zouden nog een broek met olifantenpijpen en een jaren 60 jurkje moeten op te kop tikken, dan is het plaatje compleet. We gingen alvast een op hun
site piepen om al in stemming te komen, je kent vast hun liedjes nog Link naar de Beach Boys
The Beach Boys is een Amerikaanse band die in 1961 werd opgericht door de broers Brian Wilson, Dennis Wilson en Carl Wilson, hun neef Mike Love en schoolvriend Al Jardine.
De single Surfin' uit 1961 werd een hit en was typerend voor de richting die de band de eerstvolgende jaren zou volgen; een combinatie van surfmuziek, een stijl die tot dan toe vooral instrumentaal was geweest, en teksten over surfen, auto's en meisjes.
In Europa nam de populariteit van The Beach Boys flink toe, en voor het eerst hadden The Beatles serieuze concurrentie in de hitparades. Een latere single was Good Vibrations. In 1998 kwam er een definitief einde aan de band, enkele zangers zijn intussen overleden; maar enkelen onder hen hebben intussen een solo-carriere uitgebouwd en trokken in 2004 nog samen op tournee door Europa. Eind dat jaar verscheen het album ook op CD.

Een filmpje uit hun beginjaren.




Het was een fantastische avond: zwoel weer tot middernacht, de typische eet-en drankstandjes, leuke sfeer en goede muziek. Ik heb voor het eerst kunnen kennismaken met de Nederlandse dames, er wonen hier een 20-tal gezinnen in de buurt van Norfolk en Virginia-Beach;
We voelde ons net 20 jaar, een typische Rock Werchter-sfeer maar dan met hits uit de jaren 60.

de trip van Mary en Hans

iPhone

En ja, ik heb hem al even vast gehad, dat kleine wondertje van Apple, een GSM waarmee je niet alleen kan bellen, maar ook filmpjes kan bekijken, je mail checken en versturen. Soms noemen de jongens mij een 'gadgetfreak' en ja mijn hart begon inderdaad sneller te slaan als ik het kleinood in handen kreeg. Tom en Michelle waren er ook helemaal gek van , nog even wachten want in het najaar komt hij ook uit in België. Volgens de verkoper is er hier echt een gekte rond, eind juni stonden de mensen op de stoep in de rij om de eerste vast te krijgen.

taarten

Een taart kopen hebben we nog niet gedaan, een goede taart vinden is hier een hele uitdaging. Amerikanen zweren voornamelijk bij de met felle kleuren, overvloedig met icing versierde birthday cakes. Michelle nam foto's van de fel groene, roze, blauwe of paarse taarten. Elke supermarkt heeft zijn voorraad alsof er hier elke dag wel 50 taarten over de toog gaan.
Maar als verwende Belgische fijnproevers willen we onze tanden niet in die gekleurde slagroom zetten. Als we ooit zin hebben in taart haal ik 'ons kookboek'(van de boerinnenbond) wel uit de kast.

rondleiding

Gisteren vroeg vriendin Mieke aan de telefoon of al onze meubels nu al klaar zijn. Met hulp van vrienden, Tom en Michelle zijn we sinds een tweetal weken volledig geïnstalleerd, op enkele details na want IKEA vergat enkele zaken te leveren en één poot van een werktafel ontbrak.

Speciaal voor Mieke, een rondleiding.

De voordeur, de brievenbussen op loopafstand, typisch Amerikaans: geen inkomhall, je valt direct met de deur in huis



de woon-en eetkamer



de wasmachine en droogkast zitten achter praktische klapdeuren, de lakens van onze gasten moeten deze namiddag nog gestreken worden...
Strijkateliers heb ik hier nog niet gezien, misschien moet LDC een internationaal filiaal oprichten :)
Op twee klokjes volg ik de Belgische en Amerikaanse tijd.



nog een deel van de praktische ruime keuken



Vooraan heb een grasveld maar dat wordt elke vrijdag door een team van een Mexicaanse firma gemaaid, graskanten worden geknipt en het gras wordt zelfs van de stoepen geveegd, Bruno vindt het super. Wat een verschil met onze grote tuin met veel onderhoud thuis.
Alle garages geven uit op een laan aan de achterkant van de huizen.

Kranten

Het kleine krantenwinkels om de hoek zoals wij er in België toch één tot drie per dorp hebben vind je hier niet.
Meedoen aan kansspelen zoals lotto doe je via een automaat in de warenhuizen, kranten worden aangeboden in gesloten bakken waar je munten insteekt.
Zoals je ziet zijn sommige kranten gratis.
Ik las ergens dat de inkomsten via advertentie vaak zo hoog oplopen dat de redactie de krant gratis kan aanbieden, type Metro bij ons.



 

terug Start to Run

Milkshakes, ijs, muffins, donuts, brownies en appeltaartjes, hamburgers en pizza's op elke vierkante meter van een straat staren ze je toe.



De 'Ben and Jerry-ijs' kost hier twee keer niks...




Aan de buiken en achterwerken van vele 'landgenoten' merk je dat er al vele cheeseburgers in verscholen zitten.
Tijd voor actie! Ik merk dat als we bezoek hebben, we meer uitstappen doen en onderweg iets eten en ik minder de tijd neem om te gaan lopen...
De weegschaal wees deze morgen 1.5 kg meer aan na het bezoek van Tom en Michelle, als ik zo doorga ben ik na 6 bezoekers al 10 kg rijker.
Dze morgen heb ik dus ondanks de tropische temperaturen en de nachtelijke mails met enkele leuke collega's mijn loopsloefjes terug uit de kast gehaald en heb ik net les 8 van start to Run achter de rug!

Dit zomaar, omdat ik het grappig vond: