Het werd ons tweede bezoek aan Washington, eerst ben je overweldigd door zo'n grote stad maar nu we er voor de tweede maal zijn zien we dat deze stad echt heel wat te bieden heeft: mooie gebouwen, leuke woonwijken, veel gratis musea, cultuur, entertainment en natuurlijk politieke macht.
Met Michelle en Tom bezochten we de grote trekpleisters zoals het Capitool, het Lincoln-memorial, de gedenkmuur voor de gesneuvelden van Vietnam...
Bruno besloot nog even de verkenning van het air-en spacemuseum te herhalen,je ziet er hele oude en nieuwe vliegtuigen, technieken, ruimtevaart(waaronder echte spaceshuttles) en een replica van het toestel van de Wright Brothers..
Ik trok naar Chinatown (zie ander item)en Hans en Mary trokken enkele uren alleen de stad in.
Zij bezochten het 'Smithsonian National Museum of Natural History'.
Zoals ik reeds eerder schreef kan je in praktisch alle musea in Washington gratis binnen dankzij James Smithson, de inmiddels vrijwel vergeten grondlegger van de Smithsonian Institution; Smithson, een Britse wetenschapper, verklaarde in 1826 in zijn testament dat zijn fortuin na zijn dood zou toevallen aan Washington, DC, destijds al sinds een paar decennia de hoofdstad van de Verenigde Staten. Smithsons besluit was zonder meer curieus: de Brit had nooit één voet op het Amerikaanse continent gezet! Als bastaardzoon van de eerste hertog van Northumberland had hij echter veel geleden onder de bekrompen Engelse moraal. Hoe Smithson ook uitblonk als wetenschapper - het mineraal smithsoniet werd zelfs naar hem vernoemd - hij had zich in zijn vaderland nooit kunnen ontworstelen aan de vooroordelen van de gevestigde orde ten opzichte van zijn buitenechtelijke afkomst. Hij had het kasteel van zijn voorouders, de Northumberlands, nooit mogen betreden, en was nooit geaccepteerd in de hogere kringen van de Britse society.
Aan de andere kant van de oceaan, ver weg van het benepen Engeland, zou na zijn dood, zo was Smithsons wens `in Washington, onder de naam Smithsonian Institution een genootschap worden opgericht voor de bevordering en de verbreiding van kennis onder de mensheid'. `Mijn naam', zo schreef Smithson vol overtuiging in zijn testament, `zal voortleven in ieders geheugen, als de titels van de Northumberlands allang zijn uitgewist en vergeten.'
Twaalf jaar na de dood van de Brit werd de stad Washington op de hoogte gebracht van het feit dat Smithson zijn kapitaal van meer dan een half miljoen dollar - in die tijd een gigantisch bedrag - aan haar had nagelaten. Na veel geruzie over en weer besloot het Congres in 1846 om met Smithsons geld een genootschap op te richten dat een uiterst nobele, maar tegelijkertijd tamelijk vage doelstelling had, en wel `de bevordering van de wetenschap'. Moest er nu een universiteit, een bibliotheek, een arboretum of een observatorium in Washington komen? Uiteindelijk werd besloten om een wetenschappelijk instituut te bouwen. Bovendien legde men vast dat geen enkele tak van onderzoek door de Smithsonian Institution van het streven naar kennis zou worden uitgesloten.
In het Smithsonian National Museum of Natural History zagen Hans en Mary naast imposante skeletten van prehistorische beesten het bizarre dierentuintje vol krioelende kakkerlakken, duizendpoten en andere insekten. Maar ook troffen ze er de Hope Diamant aan? Deze edelsteen, de grootste blauwe diamant ter wereld, die al zijn vorige eigenaars ongeluk bracht, is, samen met talloze andere edel- en sierstenen, tentoongesteld in één van de enorme zalen.
Klik op de foto voor toegang tot het album:
 |
| museum natural history |
Geen opmerkingen:
Een reactie posten